Van Westreenen

Fruitbedrijf van Westreenen teelt al sinds 1921 appels en peren. Wat begon met een boomgaard van 3 hectare groeide uit tot een fruitbedrijf van 75 hectare. Liefde voor de natuur, ondernemerschap en passie voor het vak vormen al drie generaties lang de basis van het familiebedrijf.

De honden komen blaffend op me af. Hun namen verraden dat we met een echte fruittelersfamilie te maken hebben: Kanzi en Migo, vernoemd naar een appel- en een perenras. We zijn bij Fruitbedrijf van Westreenen, idyllisch gelegen aan de Waalbandijk in Echteld. Het bedrijf is al drie generaties lang van vader op zoon overgegaan. Momenteel is Berend Jan als derde generatie de eigenaar van het bedrijf, en werken zijn zoon Paul en dochter Martine actief mee. Martine verzorgt met name de administratie, maar heeft een bijzondere taak op zich genomen.

,,Het is best lastig om plukkers te krijgen, we hebben er ruim vijftig. We werken vooral met Poolse medewerkers en die willen we aan ons binden. Ze zijn een paar weken hier en gaan dan weer naar huis. We geven een feestje aan het eind van de oogst, als ze naar huis gaan krijgen ze een presentje. En we onderhouden gedurende het jaar contact met ze, ook als ze weer in Polen zijn. En er is goede huisvesting, bijna een soort van B & B. Het voelt als een hotel, elke kamer heeft een nummer. En dan merken we dat ze graag terugkomen.’’

In het oog springt een kolossale groene fruithal, waar de fruitkisten opgeslagen worden, voordat ze naar ​​coöperatie​ ​​​Fruitmasters gaan. In de boomgaarden zien we de bekende appelrassen Kanzi en Elstar, maar ook het nieuwe ras Sprizzle. De peren telt vier rassen: Conference, Migo, Doyenné du Comice en Gieser Wildeman. Het bedrijf telt 42,5 hectare appels en 32,5 hectare peren.

Een teler heeft amper vrije dagen en staat altijd aan, zo is haar ervaring. ,,We hebben steeds meer te maken met extremer weer, zoals hitte, droogte, maar ook hagel. Je moet wel van uitdagingen houden als je dit werk doet.’’

Ook krijgt de sector regelmatig kritiek op het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen. ,,Die hebben vaak een negatief imago, terwijl ze bedoeld zijn om gewassen te beschermen tegen ziekten en plagen. We gebruiken ze alleen als het echt nodig is. Het liefst houden we de natuur zelf in balans. Daarom zetten we natuurlijke vijanden uit in onze boomgaarden, zodat zij luizen en ander ongedierte bestrijden. Dat werkt steeds beter. Alleen af en toe is een kleine correctie met groene middelen nog nodig.’’ Waar ik trots op ben? Dat we van 3 hectare naar 75 gegroeid zijn.’’